post

10 februari 2017      FIOS 2 – DVV’09 4          5-1 (4-0)


Welkom terug, lezers! Na een winterstop van een paar maanden (waarin een enerverende bekerwedstrijd voortijdig bij een 5-4 achterstand werd beëindigd – wat dus het einde van het bekeravontuur betekent – en er werd geoefend tegen het vijfde van De Jonge Spartaan) werd op deze tiende februari de competitie weer op gang geschoten. Dat er niet echt sprake was van ‘even inkomen’ was al ver van tevoren helder: de nummer drie van de ranglijst kwam op bezoek in Achthuizen. DVV’09 stond slechts vier punten achter op het tweede van FIOS en iedereen was op de hoogte van het feit dat het enige puntenverlies tot dusver op het conto van de Dirkslanders te schrijven was (2-0 nederlaag). Wis en waarachtig een heuse topper dus bij de ouverture van de tweede seizoenshelft.

Gelijk aan het uitduel tegen DVV’09 was het ook vandaag – na een week vol koude en winterse perikelen – schitterend voetbalweer. Een scherp zonnetje leek menigeen te doen vergeten dat het de dag voordoen nog huilen met de pet op was. Een grote schare toeschouwers had zich dan ook richting het hoofdveld van FIOS weten te verplaatsen om getuige te zijn van wat hopelijk een leuk potje zou worden. Om half twaalf precies werd onder een ietwat gespannen sfeer de aftrap genomen; vanaf minuut één waren de intenties duidelijk: beide ploegen wilden winnen. Hoewel er in de uitwedstrijd wat halfbakken werd gevoetbald vanaf Achthuizense zijde, was FIOS nu wél direct bij de les. DVV’09 werd sterk onder druk gezet en als de oranjewitten even niet in balbezit waren, duurde het vaak niet lang voordat het leer weer heroverd was. Vanuit een solide ogende defensie werd keurig opgebouwd; soms door het middenveld te gebruiken, maar soms ook door een lange bal. Vooral Sven strooide met keurige passes, maar ook Danny, Bob en Lars durfden vaak een stationnetje over te slaan om direct de voorhoede te bereiken.

FIOS speelde fris en fruitig voetbal waarbij de bal over meerdere schijven goed rondging. Het sterke spel werd beloond door een plaatje van een doelpunt: via Sven ging de bal richting Jack, waarna Zeeg de bal panklaar legde voor Roy, die vervolgens onberispelijk binnenschoot: 1-0. Euforie binnen en langs de lijnen, daar deze prachtige goal niet zou misstaan op een niveau dat iets hoger is dan ‘slechts’ de achtste klasse. Na de openingstreffer werd niet achterovergeleund; sterker nog, FIOS drong meer en meer aan en het duurde dan ook niet lang voordat de voorsprong werd verdubbeld. Nadat de bal op ietwat fortuinlijke wijze bij Jack kwam, twijfelde hij geen moment en haalde de trekker over: 2-0. Deze kanonskogel werd niet veel later opgevolgd door een treffer van Roël; ook hij twijfelde geen moment toen hij de bal voor de voeten kreeg: 3-0. Hoewel het eerste doelpunt de ongekende klasse van het gehele team toonde, was de laatste treffer voor rust misschien wel het toonbeeld van de topvorm waarin de oudste Robbemondtelg verkeert: nadat Roël met een schitterende pass Zeeg wist te bereiken, schoot laatstgenoemde de bal van een dikke twintig meter via ‘buitenkantje rechts’ over de uitgekomen keeper heen, waarna de bal via de stuit in het dak van het doel belandde: 4-0.

De tegenstander raakte ietwat gefrustreerd en begon te morren; vooral de leidsman moest het ontgelden. Hoewel daar over te discussiëren valt, moet ik vanaf deze plek wel de complimenten geven aan de jongens van Dirksland, daar ze ‘gewoon’ door bleven ballen en de wedstrijd geen moment grimmig is geworden. Hoe het ook zij: bij rust was de wedstrijd eigenlijk al zo goed als gespeeld en trainer Johan kon niet anders doen dan constateren dat het tweede een geweldige eerste 45 minuten op de mat had gelegd. Uiteraard werd benadrukt dat de wedstrijd nog niet gespeeld was – we denken even terug aan de wedstrijden tegen DRL en De Jonge Spartaan – en dat we ook tweede helft vol aan de bak zouden moeten. DVV’09 kwam weliswaar iets beter uit de startblokken en was redelijk vaak op de helft van FIOS te vinden, maar zonder echt gevaarlijk te worden. Gelegenheidskeeper Thijs – hoewel hij inmiddels zo vaak op doel heeft gestaan, dat het eigenlijk niet genoeg recht doet aan de ‘goalietalenten’ van onze loterijwinnaar om hem slechts een gelegenheidskeeper te noemen – hield zijn doel keurig schoon met enkele goede reddingen.

De tweede helft gebeurde er eigenlijk niet al teveel bijzonders meer; FIOS speelde een beetje op reserve en DVV’09 vond het allemaal wel goed. Slechts twee noemenswaardige momenten kunnen genoemd worden: Zeeg wist na een slimme vrije trap van – de sterk spelende – Jack zijn tweede van de middag binnen te schieten en DVV’09 kon een kwartier voor tijd de eretreffer op het scorebord zetten: 5-1. Supporters op de banken en wederom een erehaag voor de helden van het tweede. Een eerste helft om van te smullen, prachtige doelpunten, een klinkende overwinning op een directe concurrent en bovendien een revanche voor de verloren uitwedstrijd. De tweede seizoenshelft had niet veel beter kunnen beginnen, dacht ik zo.

Stefan

 

Topscorersklassement ‘het tweede’

  1. Koen . . . . . . . . . . . . . . . 18
  2. Roël,
    Zeeg . . . . . . . . . . . . . . . 12
  3. . . . . . . . . . . . . . . . 8
  4. Bernd . . . . . . . . . . . . . . 6
  5. Johan . . . . . . . . . . . . . . 4
  6. Dominic . . . . . . . . . . . . 3
  7. Stefan,
    Bob,
    Mitchell . . . . . . . . . . . . 2
  8. Davy,
    Diaa,
    Peter,
    Sander,
    Bart,
    Gerben,
    Lars,
    Niels,
    Roy . . . . . . . . . . . . . . . . 1