post

21 april 2018-FIOS 2 – Vlotbrug 4-0-2 (0-1)

Om maar meteen met de deur in huis te vallen; op het moment dat spelers van de concurrent Den Bommel gaan vragen waar het wedstrijdverslag van FIOS 2 blijft, weet menigeen al hoe laat het is… Nadat het afgelopen weken met hangen en wurgen allemaal nog maar nét de goede kant op viel (voor de Achthuizenaars althans), kon het moment niet uitblijven waarop het fout zou lopen.

Het is niet zo dat de omstandigheden er vandaag niet naar waren: het zonnetje heeft in zijn geschiedenis van een paar miljard jaar zelden zo uitbundig geschenen als deze zaterdag; het leek echter alsof de UV-straling een verlammende werking had op de oranje-witte vedettes. Ook het veld lag er – werkelijk waar – fenomenaal bij en alles leek erop te wijzen dat het een mooie voetbalmiddag zou worden. Ik heb reeds de angel uit dit verslag gehaald door te verklappen dat het heel wat anders zou lopen, maar het is allicht interessant om eens te analyseren wát er allemaal mis ging op deze 21e april; daar kan wel een alineaatje of twee aan geweid worden, kan ik alvast vertellen.

Gedurende de gehele eerste helft – voor degenen die vergeten zijn hoe lang dat ongeveer duurt: zo’n 45 minuten – oogde FIOS vrij apathisch. Er werd een beetje lafjes aangevallen, en als er al eens een kans werd gecreëerd werd deze hopeloos om zeep geholpen (jaja, ook ik heb een duit (of twee) in het zakje gedaan). Vlotbrug wist zelf geeneens zo heel gevaarlijk te worden; het waren vooral de Achthuizenaars die de Hellevoetse tegenstander in het zadel hielpen. Door miscommunicatie en hier en daar wat verkeerde timing (in combinatie met een licht gemankeerde motoriek) wisten de gasten halverwege de eerste helft op 0-1 te komen. Laatste weken is dit wel vaker voorgekomen, waardoor er nog niet echt nerveus gereageerd werd door de – wederom in groten getale op komen dagende – supporters. Echter, het spel was deze zaterdag van een dermate niveau (lees: laag baltempo, onzuivere passing) dat er hier en daar toch iets driftiger op het kauwgompje werd gekauwd en wat sneller in de koffie werd geroerd.

Na de rust werden wederom elf mannetjes met de opdracht van de afgelopen weken terug het veld ingestuurd – tempo omhoog, gelijkmaker binnen roeien en erop en erover. FIOS begon weliswaar furieus aan de tweede helft, maar de vele kansen waren niet aan de oranje-witten besteed. Het maakte in feite niet uit vanaf welke positie of met hoeveel tijd er op doel kon worden gevuurd: elke poging verdween ofwel naast, ofwel over het doel heen. Als er al eens een bal tussen de palen werd geschoten, was het telkens weer de Vlotbrug-goalie die met enkele schitterende reddingen zijn doel wist schoon te houden. Tot grote frustratie van het tweede wilde het leer er maar niet in; de klok tikte steeds sneller in het voordeel van de tegenstander (en nummer 2 Den Bommel) weg en langzaam maar zeker leek er een besef te ontstaan dat het vandaag niet zou gaan lukken.

Laatste betekende echter niet dat er werd opgegeven: integendeel. Nog steeds werd vol strijd en passie de aanval gezocht, met enkele doelpogingen van Thijs, Bob, Roël, Yoran, Roy en nog vele anderen als gevolg. Helaas allen zonder resultaat. In de ‘dying seconds’ van het duel wist Vlotbrug uit een counter nog eens wat extra zout in de wonden van FIOS te strooien door een strafschop (die werd toegekend nadat Gerben in een uiterste poging de bal te bemachtigen een tegenstander binnen de zestien vloerde) te benutten: 0-2. En zo kon het zijn dat na ruim 90 minuten werd afgefloten en het tweede plotseling op de zaterdag met lege handen achterbleef. Ietwat vertwijfeld en ontgoocheld keek menigeen op het veld om zich heen; dit was natuurlijk niet de bedoeling. Deze pijnlijke nederlaag betekende dat FIOS 2 koploper-af was en dat de buren uit Den Bommel de koppositie over zouden nemen. In de kleedkamer heerste een groot gevoel van verslagenheid, maar trainer Johan wist met een korte, maar krachtige paar zinnen de situatie prima samen te vatten: ‘’De opdracht blijft hetzelfde; nog 5 wedstrijden winnen en je bent kampioen!’’ Te beginnen met het duel met de rode lantaarndrager NTVV aanstaande donderdag; op weg naar eerherstel.

Stefan